Gedachten in beeld

Passages uit de toespraak Winnie Sorgdrager bij de opening van de expositie in Pulchri Studio op 7 mei 2011.

Niet alle leden van Pulchri zijn, laten we zeggen, full time kunstenaar. Soms omdat ze toch iets anders moeten doen om voldoende geld te hebben om van te leven, sommigen omdat ze uiteindelijk een ander vak hebben gekozen en toch kunstenaar zijn; die naast andere bezigheden schilderen of beeldhouwen. Zo iemand is Kees Thijn.

Van hem staat een schilderij op de cover van het laatste nummer van het Pulchriblad. Kees Thijn is arts, maar dat verhinderde niet dat hij gedurende zijn werkzaamheden vanaf 1966 is gaan schilderen. En is blijven schilderen. Waarbij zijn hoogleraarschap geen belemmering vormde. Na zijn pensionering zijn de zaken omgedraaid: full time kunstenaar en daarbij nog een aantal werkzaamheden die met zijn eerdere professie te maken hebben. Kees Thijn schildert portretten, dieren, stillevens en landschappen. Maar nooit gewoon. Er zit altijd wel iets in dat iets wil zeggen, dat ontregelt.

Tijdens een salon een paar jaar geleden was ik naar de opening geweest. Rondkijkend trof mij een van de schilderijen van Kees Thijn. Een stilleven in een landschap, of een landschap als stilleven. Steeds komen dezelfde elementen weer terug in zijn werk. Natuur, heel precies geschilderd, surrealistisch met veel symboliek. Niet loodzwaar, maar met enige afstand en speels als een soort theater. Als er als het ware een gordijn open gaat met een nieuwe voorstelling, geeft dat opnieuw te denken. Het is natuur, maar dan in een context die tot nadenken stemt. Vaak zit in het schilderij iets van verval. Het leven is er als het ware overheen gegaan. Gaat het over de afloop van het leven? Ja, maar ook over nieuw leven. Kijk naar de afbeelding op de uitnodigingskaart. Het gaat over oud en nieuw, over schoonheid en vergankelijkheid. De schilder zegt er zelf het volgende over :
“Mijn gedachten over het leven verwerk ik nu op een meer speelse wijze. Daarbij blijft mijn voorkeur uitgaan naar een surrealistische setting waarbij de afgebeelde voorwerpen in en met hun omgeving een symbolische betekenis krijgen en op die wijze de oorspronkelijke gedachte of betekenis verbeelden. Ik geef zodoende aan de schilderijen een extra dimensie mee. Belangrijke gebeurtenissen uit mijn leven en de onuitroeibare levenskracht van de natuur, waarbij het voorjaar altijd weer volgt op de winter binnen de oneindige cyclus van groeien, bloeien, vergaan, geboorte, rijping en dood. Dat blijft mij boeien”.
Mooier kan het niet gezegd worden. Elk schilderij is als het ware een kleine zoektocht.